EEN DAGJE UIT HET LEVEN VAN EEN STAGE6 RACER - De ervaring van racedag "uit het rennerskwartier"

De meeste racers komen rond een uur of half 8 á 8 uur aan. Dan kunnen ze alvast de tent opzetten, de scooters uitladen, een bakkie doen en even met de andere coureurs kletsen. Vaak zijn er ook al een aantal teams de avond van te voren aanwezig, die hoeven dan niet om 5 uur op om op tijd aanwezig te zijn en ’s avonds is het vaak nog gezellig ook in het rennerskwartier met wat muziek en een drankje.

Om half 9 begint de inschrijving en sta je met zijn allen gezellig in de rij. Na het inschrijven pak je de scooter en loop je richting de keuring die vanaf 9 uur begint. Daar staan een aantal mensen klaar om je scooter technisch te keuren. Er word zeer nauw gelet op borging, remmerij en de noodstop omdat deze de veiligheid ten goede komen. Ook word er gekeken of je scooter voldoet aan de specifieke technische eisen van je klasse. Als alles in orde is krijg je de goedkeuringssticker en zo niet dan krijg je nog de kans om het in orde te brengen en later terug te komen voor een herkeuring. Geen sticker betekent trouwens geen race, dus daar moet je voor oppassen.

Het keuren achter de rug dan mag je de baan op. Als je Stage6 Basic rijdt dan mag je om 10 uur de baan op, dat is al redelijk snel na het keuren over het algemeen dus eigenlijk moet je vrijwel direct je pak in, helmpje op en nog even wat benzine erin, want dat vergeet je altijd op de een of andere manier. Dan loop je naar de baan en houdt het crewlid dat Parc Fermé beheert je tegen omdat de baan nog niet vrij is. Hij controleert ook op je keuringssticker en of je de verplichte beschermende kledij draagt. Als de baancommissarissen de baan vrijgeven mag er gereden worden. Je mag de baan op en je 1e 10 minuten training zijn een feit. Je zit er koud op dus een beetje kijken wat de scooter doet of je misschien wat met de rollen moet spelen, de vering net wat anders of het zadeltje een standje hoger. Dat pas je dan aan voor de 2e training of misschien zelf al tijdens de 1e en dan kijk je of alles goed voelt. Na 10 minuten mag de volgende klasse en kan jij even relax zitten of kijken aan de baan. Dat laatste is erg slim omdat je dan kan zien waar de anderen remmen en insturen. Alleen red je het namelijk niet en niemand gaat het je leren, dus observeren en beredeneren is aan de orde van de dag als racer.

Na de trainingen krijg je de kwalificatie deze 20 minuten rijden bepalen voor een groot deel hoe je races gaan zijn. Waar sta je in het startveld, moet je wegrijden bij de massa of de massa inhalen, start je in de A of de B groep. Als er veel racers zijn word de groep namelijk opgesplitst in 2 en aan de hand van je kwalificatie mag je dan in de snelle dan wel trage groep rijden. Maar dat terzijde je moet doorlopen naar je kwalificatie, want uiteraard ben je te laat begonnen met je pak aan te trekken. Of ja het pak ging niet snel genoeg aan en je laarzen waren koud. Je stapt op en je doet je ding. Als Stage6 Basic rijder start je als eerste en vervolgens moet je na de kwalificatie vaak wachten tot de Open70 klaar is met rijden. Spanning alom is het dan. De meeste racers lopen even bij elkaar langs en dan hoor je ze dingen zeggen als ik liep op je in of ik deed mijn best even niet en vooral het laatste rondje was snel. Je weet het eigenlijk allemaal niet zeker, maar dat maakt het stukken leuker. Dan worden de tijden opgehangen op het bord en is het dringen geblazen. Dan is het vaak opluchting en teleurstelling, maar ook dat hoort helaas bij racen het kan niet altijd gaan als je wilt en soms gaat het beter als je dacht.

Dan komt de race eraan, maar eerst een middagpauze. Even wat eten en drinken en vaak nog een beetje sleutelen om de machine piekfijn in orde te hebben. Nog wat rondlopen en kletsen en dan moet je toch alweer het pak in. Aankleden en naar Parc Fermé, daar word je deze keer opgesteld voordat je het circuit op mag. Bij de training en kwalificatie mag je oprijden wanneer je wilt. Bij de race heb je een plek en die word je van te voren al aangewezen zodat er op het circuit zelf minder tijd nodig is om de wedstrijd te kunnen starten. Dan volgt de warmdraaironde en soms zelfs 2 waarin je niet mag inhalen en dan is het opstellen voor de start vanuit stilstand. De MON official staat met de rode vlag in de lucht en de wedstrijdleider controleert nogmaals de posities op het moment dat hij de groene vlag aan de official geeft loopt deze naar de startlichten. Ze springen op rood en de toeren schieten bij iedereen omhoog op het moment dat de lichten uitgaan mag je wegrijden en is het een drukte van jewelste richting eerste bocht. Welke lijn moet je kiezen, blijf je buiten en ga je er omheen of duik je naar binnen om te verdedigen en kan je dat wel doen of rijd er al iemand op die plek. Zonder kleerscheuren kom je de eerste bocht door en dan is het je ritme zoeken en als het je lukt aanpikken bij de snellere jongens voor je of een gat slaan met de jongens achter je. En dan komt het belangrijkste gedeelte de hele wedstrijd blijven zitten, want als je eraf gaat heb je helemaal niks natuurlijk. En dan het bordje laatste ronde, nog 1 te gaan en ik zit nog, misschien nog aanzetten om die voor me nog even voorbij te gaan of juist aanzetten om die achter mij daar te houden. En uiteindelijk is het zover de geblokte vlag valt en je eerste race zit erop. Super gedaan! Maar we rijden 2 races per wedstrijddag dus snel weer naar het rennerskwartier om daar wat rust te pakken voor de volgende.

Na de 2e race volgt de prijsuitreiking, als Stage6 Basic rijder ben je meestal als eerste klaar met je races dus je kan alvast je plek wat opruimen, de spullen inladen en even bij de andere klassen kijken. Daarna is het naar de prijsuitreiking om misschien wel je eigen beker in ontvangst te nemen, zo niet dan is het natuurlijk ook altijd leuk om even voor de anderen te klappen en te juichen!

Als allerlaatste blijft er nog maar 1 ding over. De deur van de wagen dichttrekken en lekker naar huis om daar in bed te vallen, want moe dat ben je na een dag racen in ieder geval zeker wel.